Karadeliklerin muazzam derecedeki kütle çekimi zamanı yavaşlatmaktadır. Karadeliğe yaklaşıldıkça, yaklaşan cisim için zaman, karadeliğin etki alanında olmayan bir cisime göre daha yavaş akmaya başlayacaktır. Karadeliğin merkezinde tekilsellik (singularity) vardır. Bu noktada artık zaman akmamaktadır. Bizler yüksek çekim gücünden dolayı karadeliğin merkezine ulaşmayacak olsakta karadeliğe yeterince yaklaşabilirsek zamanı büyük ölçüde yavaşlatmış olacağız. Yani uzay gemimizle karadeliğe yaklaşabileceğimiz maksimum mesafeye kadar yaklaşak ve orada 1 gün kalsak, dünyaya döndüğümüzde onlarca belki de yüzlerce yıl geçmiş olacaktı. Bu artık bir teori değil bir gerçek. Bu zaman farklılığı dünyanın çekim gücüyle bile yaşanıyor ama tabii ki bu çok küçük bir değer. Örneğin GPS uyduları dünyadan belli bir mesafede uzak olduklarından bu uydularda bulunan atomik saatler yeryüzündekilere göre daha hızlı akmaktadır. Bu oran o kadar küçüktür ki 2-3 senede yer yüzündeki bir saate göre sadece 1 saniye fark ortaya çıkmaktadır.
![Uzay Çalışmalarının Önemi - Süleyman Fişek [Röportaj]](https://www.fizikist.com/uploads/img/uzay-calismalarinin-onemi.jpg "Uzay Çalışmalarının Önemi - Süleyman Fişek [Röportaj]")